ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΑΤΤΙΚΗΣ
 
ΦόρουμΠόρταλΗμερολόγιοΕικονοθήκηΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΚατάλογος ΜελώνΟμάδες ΜελώνΕγγραφήΣύνδεση
Αναζήτηση
 
 

Αποτελέσματα Αναζήτησης
 
Rechercher Σύνθετη Αναζήτηση
Πρόσφατα Θέματα
Πλοήγηση
 Πόρταλ
 Ευρετήριο
 Κατάλογος Μελών
 Προφίλ
 Συχνές Ερωτήσεις
 Αναζήτηση
Δημόσια συζήτηση
Affiliates
free forum


Μοιραστείτε | 
 

 Δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα αυτοί που το δημιούργησαν

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Admin
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 238
Join date : 27/04/2009
Ηλικία : 63
Τόπος : Παλλήνη-Αν. Αττικής

ΔημοσίευσηΘέμα: Δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα αυτοί που το δημιούργησαν   Τρι Σεπ 21, 2010 7:05 pm

Χρηματιστήριο ρύπων



Τ ο σκεπτικό είναι απλό: Να δημιουργηθεί μια αγορά όπου το δικαίωμα στη ρύπανση μετατρέπεται σε εμπόρευμα και έτσι μπορεί να αγοράζεται και να πουλιέται όπως και οποιοδήποτε άλλο εμπόρευμα. Με αυτό τον τρόπο ένα «αγαθό» μέχρι πρόσφατα έξω από την αγορά μπαίνει στην οικονομική διαδικασία και δίνει τη δυνατότητα σε αυτόν που έχει δικαιώματα ρύπων να τα πουλάει (και να βγάζει κέρδος), ενώ από την άλλη αναγκάζει αυτόν που μολύνει περισσότερο να αγοράσει δικαιώματα ρύπανσης. Έτσι δημιουργείται μια καινούργια αγορά, η οικονομία αναπτύσσεται, παράγεται κέρδος και παράλληλα –τάχα– προστατεύεται και το κλίμα. Με λίγα λόγια, ισχυρίζονται ότι προκειται για μια από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου οι πάντες κερδίζουν και είμαστε όλοι ευτυχισμένοι. Ασφαλώς δεν είναι έτσι.

Καινούργια αγορά
Ξεκινώντας με ένα ετήσιο όριο στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου το σύστημα της εμπορίας ρύπων μοιράζει δικαιώματα ρύπανσης κυρίως στις πλούσιες χώρες, που ήδη μολύνουν περισσότερο. Κι έτσι βρίσκονται οι μεγαλύτεροι ρυπαντές να επιδοτούνται με ένα «εμπόρευμα» που μπορούν να αρχίσουν να πουλούν. Από το τίποτα. Και ποιος αγοράζει; Αυτοί που συνεχίζουν να αυξάνουν τους ρύπους πάνω από το όριο, όπως για παράδειγμα οι βιομηχανίες πετρελαίου που τους συμφέρει περισσότερο να πληρώνουν το δικαίωμα ρύπανσης από το να περιορίσουν την παραγωγή ή να πάρουν μέτρα για τη μείωση των ρύπων. Μια καινούργια αγορά πράγματι δημιουργείται, με συναλλαγές που στην Ευρώπη το 2008 έφτασαν στα 92,4 δισ. ευρώ. Όμως, ενώ δουλεύει το σύστημα εμπορίας ρύπων, οι εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου αυξάνονται, ενώ ταυτόχρονα αυξάνονται και οι τιμές στα καύσιμα και στα προϊόντα.

Κάθε χρόνο τα δικαιώματα ρύπων, που θα δίνονται, θα είναι όλο και λιγότερα κι έτσι το «εμπόρευμα» θα ακριβαίνει. Αυτό –μας λένε– θα αναγκάσει τις επιχειρήσεις και τη βιομηχανία να στραφούν σε πιο φιλικές μορφές ενέργειας, αφού θα έχουν κέρδος από μια τέτοια κίνηση. Ή, τουλάχιστον, αυτό είναι τάχα το σχέδιο. Γιατί οι εταιρείες έχουν επίσης τη δυνατότητα να κερδίζουν δικαιώματα ρύπανσης, επενδύοντας σε πράσινες τεχνολογίες αλλού ή σε αντιστάθμισμα για μέτρα προστασίας των δασών. Όμως ποιος ελέγχει αυτή τη διαδικασία; Από τη μέχρι τώρα εφαρμογή του μέτρου, βλέπουμε έργα που είχαν ήδη δρομολογηθεί τα προηγούμενα χρόνια (όπως υδροηλεκτρικά φράγματα στην Κίνα) να χαρακτηρίζονται «πράσινα» και οι κατασκευαστές τους να επιδοτούνται με δικαιώματα ρύπων. Από την άλλη, οι εταιρείες υλοτομίας (που κατέστρεψαν π.χ. τα δάση της Ινδονησίας) να αναδασώνουν ένα μέρος από τις κατεστραμμένες εκτάσεις με αντάλλαγμα δικαιώματα ρύπανσης.

Υπάρχει κάτι ακόμα πιο σημαντικό που κάνει το σύστημα εμπορίας ρύπων επικίνδυνο: το γεγονός ότι παρουσιάζεται ως λύση. Ενώ ακόμα δεν υπάρχει παγκόσμια συμφωνία για το όριο των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου, έχουν αρχίσει να μοιράζονται δικαιώματα ρύπων. Αυτά επιτρέπουν στις επιχειρήσεις να μολύνουν και όχι μόνο να μην πληρώνουν, αλλά να κερδίζουν από αυτό, ενώ ταυτόχρονα μπορούν να ισχυρίζονται ότι εργάζονται για να αντιστρέψουν την κλιματική αλλαγή.

«Συγχωροχάρτια»
Και τι συμβαίνει με τις φτωχές και τις αναπτυσσόμενες χώρες, δηλαδή με αυτές που πληρώνουν με τον πιο άμεσο τρόπο τα αποτελέσματα της κλιματικής αλλαγής; Όχι μόνο δεν επιδοτούνται, αλλά καλούνται να πληρώσουν δικαιώματα ρύπων για να αναπτύξουν τις υποδομές και τη βιομηχανία τους. Όπως τονίζει ο Τζέιμς Χάνσεν, διευθυντής του Ινστιτούτου Διαστημικών Μελετών της NASA, με άρθρο του στους «New York Times», η λογική τους «στην πραγματικότητα διαιωνίζει την ατμοσφαιρική ρύπανση την οποία ισχυρίζεται ότι αντιμάχεται» και «απλώς επιτρέπει στους υπεύθυνους για τη ρύπανση και στους χρηματιστές της Γουόλ Στριτ να γδάρουν τον κόσμο, αποκομίζοντας δισεκατομμύρια δολάρια». «Στην ουσία τα αν απτυγμένα κράτη θέλουν να αγοράζουν “συγχωροχάρτια”, δίνοντας μικροποσά στις αναπτυσσόμενες χώρες, για να συνεχίσουν τη ρύπανση και την επιβάρυνση της ατμόσφαιρας σαν να μην τρέχει τίποτα».
FROM : http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2484&Itemid=42

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://econews.forumotion.net
 
Δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα αυτοί που το δημιούργησαν
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΑΤΤΙΚΗΣ :: NEWS PORTAL-
Μετάβαση σε: